Zahide, kızkardeşim,

Sana dair yazışım ilk değil, lakin okuyamadığın ilk cümlelerim. Birbirimizi tanıdığımız zamandan beri mektup var oldu aramızda. Birbirimize okutucak cümlelerimiz hep oldu. Şimdi seni, yokluğuna yazmak, inan bana en zoru. Lisede aynı sırayı, hayatta aynı amacı, kavgada aynı barikatı, savaşta aynı mevziyi paylaştığım kadının ardından yaptığımın yalnızca yazı yazmak olmasını istemezdim. Fakat ne yapalım, uğruna varlığımızı koyduğumuz amaçlar bizim payımıza satırları düşürüdü.

Daha lise sıralarında başlayan coşkun hiç bitmedi. Hep inandın, mücadele ettin. Arkadaşlarla, ailenle, kendinle… Hiçbir zaman uzlaşmadın. Dışarı çıkamadığın vakitler hep bana yoldaşları anlattırdın. 2 yıl partiye adım atamadın, üniversiteyi kazandığın gibi tercih kağıdını alıp partiye teslim ettin. Ailen okuldan almak istedi, evi terk ettin, yoldaşlarının yanına geldin. Ve sonunda kabul ettirdin, sana karşı duranlara devrimciliğini.

Hiç geri adım atmadın. Öyle inanıyordun ki!.. Bu inanç seni Asiye’den Zahide yaptı. Bu inanç geride kalanlara umut oldu. Ve sen insanlık var olduğu müddetçe yaşayacak olan bir devrimci oldun. Geride takip edilecek bir yol bıraktın.

Ne mutlu ki bana aynı sırayı, aynı şehri, aynı mevziyi paylaşabildim seninle. Aynı çizgide saf tuttum seninle ve öncüm oldun kavgamızda. Hep güzelliklerde bulacağım seni. Özgürlük Güçleri’ne katıldığım gün karargahın kapısını sen açtın, sen karşıladın beni. Hiç ayrılmadık ki biz seninle. Çünkü hiç bırakmadı ki yüreğimiz kavganın, sevdanın peşini. Hep güzelliklerde bulacağım seni kızkardeşim. Sen, güzellikleri yaratansın.

Ve şimdi ben bu duruma sensizlik diyemeyecek kadar bağlıyım sana, kavgana. Adının ve mücadelenin taşıyıcısı olacağım. Anılarımıza, yoldaşlığımıza direnişi ekledin. Sürdürücüsü olacağıma söz veriyorum.

Zahidem, kızkardeşim…

Yanına ulaştığım vakit, aynı yerde olmamış olacağım. Başka bir dünyaya açılan gözlerim gücümdür. Seni seviyorum.

İmera Fera Yeşilgöz

Facebook

CEVAP VER

Please enter your comment!
Adınızı buraya yazınız